Prema procjenama analitičara, priznanja bi dolazila postepeno i uglavnom iz zemalja koje imaju političke, istorijske ili strateške interese u regionu.
Zemlje koje bi najvjerovatnije prve priznale Republiku Srpsku:
Srbija – kao potpisnica Dejtonskog sporazuma i najbliži politički i nacionalni saveznik
Rusija – zbog protivljenja zapadnom uticaju na Balkanu i podrške srpskim interesima
Bjelorusija – kao blizak saveznik Rusije
Mađarska – Izuzetno prijateljski odnosi Obrana i lidera bosanskih Srba Milorada Dodika
Sjeverna Koreja – iz geopolitičkih razloga i presedana
Venecuela – kao dio anti-zapadnog bloka
Moguća kasnija priznanja (u zavisnosti od globalnih odnosa):
Pojedine afričke i azijske države koje se često uzdržavaju ili slijede rusku diplomatiju
Neke države sa sopstvenim separatističkim pitanjima, ali koje bi priznanjem tražile političku korist
Zemlje koje gotovo sigurno ne bi priznale nezavisnost:
Sjedinjene Američke Države
Njemačka, Francuska i većina EU
Velika Britanija
Turska
Hrvatska
Crna Gora
Evropska unija bi, prema ovom scenariju, zauzela jedinstven stav o očuvanju teritorijalnog integriteta BiH, uz moguće sankcije prema političkom vrhu Republike Srpske, međutim ovom konsenzusu bi se usprotivila Mađarska
Analitičari ističu da bi međunarodno priznanje Republike Srpske, čak i u ovom hipotetičkom slučaju, bilo ograničeno i nedovoljno za članstvo u Ujedinjenim nacijama bez saglasnosti Savjeta bezbjednosti.